Filmowi wybrańcy, czyli co oglądam i polecam cz.3

Contratiempo

Film z gatunku kryminału w reżyserii Oriol Paulo. Jest to produkcja Hiszpanii z 2016 roku. 

Po przebudzeniu się w pokoju hotelowym obok martwej kochanki (Bárbara Lennie) młody biznesman (Mario Casas) zatrudnia wybitną adwokat (Ana Wagener), aby ustalić, do czego tak naprawdę doszło.

Film ten otrzymuje ode mnie ocenę 9/10, jest rewelacyjny! Reżyser tego filmu udowodnił, że potrafi skutecznie wyprowadzić widza w pole, poprzez mylenie fabularnych tropów. Szanuje on inteligencję widza i nie idzie na łatwiznę. Wykorzystuje ograne schematy po to, aby zmylić i zaskoczyć go przewrotnym rozwiązaniem zagadki, a na koniec wyciągnąć komplet asów z rękawa. Fabuła intryguje już od samego początku. Scenariusz co rusz zaskakuje swoją przewrotnością, a reżyser wodzi widza za nos. Kiedy już ma on wrażenie, że sprawa jest wyjaśniona, z klasą niszczy wszystkie dotychczasowe domysły. Zwrotów akcji jest tak dużo, że nie trudno o dezorientację. Kwestie, które widz wziął za pewnik, okazują się jedynie zmyślną manipulacją, co diametralnie zmienia odbiór dotychczas opowiedzianej historii. Przez cały seans należy zachować czujność i nie odrywać oczu od ekranu, aby nie przegapić istotnego, mającego wpływ na rozwiązanie zagadki, szczegółu. Jest to z pewnością film trzymający w napięciu i obowiązkowy do obejrzenia dla każdego fana tego gatunku. 

Milczenie owiec

Film z gatunku thrillera w reżyserii Jonathana Demme. Wyprodukowany został w USA w 1991 roku, a jego oryginalny tytuł brzmi: The Silence of the Lambs.

Seryjny morderca (Anthony Hopkins) i inteligentna agentka (Jodie Foster) łączą siły, by znaleźć przestępcę obdzierającego ze skóry swoje ofiary. 

Oceniam to dzieło na 9/10, jest rewelacyjne! "Milczenie owiec" Thomasa Harrisa powszechnie uznano za jeden z najlepszych thrillerów psychologicznych końca XX wieku. Jest to fenomenalne dzieło, które na stałe wpisało się do historii kinematografii i zasługuje na wszelkie słowa pochwały. Klasyk, wzorowy przykład thrillera psychologicznego, który mrozi krew w żyłach i trzyma w napięciu do ostatniej wręcz sekundy. Doskonałe kreacje aktorskie, świetny scenariusz i reżyseria oraz ponura, przejmująca atmosfera tworzą z niego dzieło ponadczasowe. 

Piękny umysł

Film z gatunku filmu biograficznego i dramatu w reżyserii Rona Howarda. Jest to produkcja USA z 2001 roku.

Geniusz matematyczny John Nash (Russel Crowe) za wszelką cenę pragnie opracować teorię, dzięki której zostanie cenionym naukowcem. Przeszkodą staje się jego stopniowo rozwijająca się choroba.

Film ten otrzymuje ode mnie ocenę 8/10, jest bardzo dobry! Jest to opowieść nie tylko o szalonym geniuszu i jego chorobie, ale przede wszystkim o człowieku, którego los wystawia na najcięższą próbę. Zawsze racjonalny i potrzebujący dowodów główny bohater musi przedefiniować cały dotychczasowy światopogląd i nauczyć się poznawać, który wymiar rzeczywistości istnieje na prawdę, a który jest tylko wytworem jego dotkniętego chorobą umysłu, a zarazem odróżniać, które wspomnienie jest rzeczywiste, a które wymyślone. Film jest przejmujący, wzruszający, momentami wręcz wyciskający łzy z oczu. Uważam, że warto go obejrzeć.