"Gdybyś wiedziała, jaka jesteś wspaniała, to byłoby nie do zniesienia. Miałabyś wtedy tyle pewności siebie, że nie zauważałabyś tych rzeczy dookoła. A tak, kiedy jesteś taka rozedrgana, i boisz się, że za mało wiesz, i czujesz tę niedoskonałość, to jest właśnie idealne. Bo dzięki temu jesteś człowiekiem."
~ Małgorzata Halber "Najgorszy człowiek na świecie"
Witam!
Mam ochotę poruszyć dzisiaj bardzo bliski mojemu sercu temat, mianowicie - bycie NIEidelanym.
Zastanów się proszę czy aby na pewno chcesz podążać za wyimaginowanym, "lepszym" JA? A może warto zaakceptować swoją niedoskonałość i uczynić z niej swój atut?
Najgorszym co możesz zrobić jest ciągłe przepraszanie za to, kim jesteś i nieustanne oczekiwanie, że przeistoczysz się w kogoś, kim nie jesteś. To w gruncie rzeczy skazywanie swojego jedynego, niepowtarzalnego i prawdziwego JA na śmierć.
Niedoskonałość jest sednem człowieczeństwa. Ma ona za zadanie motywować ludzi do ciągłego rozwoju i zmiany tego, co nie do końca ich zadowala. Jednak jest również po to, by umieć zaakceptować to, czego nie możemy, bądź, najzwyczajniej w świecie, nie chcemy zmieniać. To ona czyni Twoje życie autentycznym.
Pokochaj swoją niedoskonałość i uczyń z niej swój atut!
Nie ma sensu zadręczać się drobiazgami na które nie masz wpływu, wcale nie musisz nieustannie dążyć do perfekcji, jesteś piękny taki jaki jesteś! Wystarczy, że sobie to uświadomisz, a Twoje życie stanie się prostsze.
W dzisiejszym świecie wiele osób pogrążonych jest w permanentnym smutku czy nawet depresji, wynikającej z różnic w obrazie tego jak chcielibyśmy, by wyglądało nasze życie, a tym jakie jest ono naprawdę.
Jeśli jednak czujesz, że Twoje bycie NIEidealnym w czymś jest możliwe do przeskoczenia - nie wahaj się! Nie bój się podejmować ryzyka! Nie pozwól na to, by strach przed porażką odebrał Ci radość z wygranej!
Pamiętaj, że IDEAŁY NIE ISTNIEJĄ! Nie ma ludzi bezgranicznie zadowolonych ze swojego życia.
Pozwól sobie na bycie sobą! Nikt inny nie może zrobić tego za Ciebie. Zaakceptuj swoje emocje. Wolno Ci zarówno płakać, złościć się, jak i śmiać do rozpuku i odpoczywać. Nie ma się tu czego wstydzić!
Ciesz się z każdego, nawet najmniejszego osiągnięcia. Celebruj życie! Doceniaj, to co już masz.
Wszystko to nie oznacza, że masz od teraz przewrócić swoje życie do góry nogami i z ambitnej perfekcjonistki przeobrazić się w chodzącą, od rana do wieczora w poplamionej piżamie, fleję. We wszystkim należy zachować umiar i dążyć do osiągnięcia RÓWNOWAGI.
Komentarze
Prześlij komentarz