"Byłam kochanką arabskich szejków" - L. Shukri

"Byłam kochanką arabskich szejków" ~ Laila Shukri

"Wstrząsająca historia Polki, którą rozkochano, aby sprzedać..."

"Opowieść jednej z tysiąca kobiet, która stała się żywym towarem. Laila Shukri dotarła do niej i wysłuchała jej historii, aby móc opowiedzieć ją światu.

W jednym z klubów Julia poznaje Tarka, przystojnego Syryjczyka, który ją oczarował, a następnie zaprosił na egzotyczną wycieczkę do Dubaju. Na miejscu okazuje się, że kobieta znalazła się w rękach jednego z największych gangów handlujących ludźmi. Rozpoczyna się koszmar seksualnego zniewolenia, brutalnej fizycznej i psychicznej przemocy... Jak w XXI wieku wygląda handel ludźmi? Czy tylko śmierć jest wybawieniem z niewoli? Brutalna rzeczywistość tysięcy kobiet wykorzystywanych przez najbogatszych szejków, o której świat woli nie mówić głośno."

Jest to książka z gatunku literatury faktu. Została wydana 26 września 2017 roku przed wydawnictwo Prószyński i S-ka.

"Byłam kochanką arabskich szejków" to wyciskająca łzy z oczu historia Julii - młodej Polki, która została dosłownie zaślepiona "miłością" i zwabiona w sidła gangów handlujących żywym towarem. Kraj przedstawiony w powieści - Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA), to miejsce ociekające pieniędzmi, luksusem, paradoksami i absurdem. To kraj, w którym nielegalna prostytucja jest powszechna, a zarazem piętnowana. W parze z seksualnym wykorzystywaniem kobiet idzie handel ludźmi - i o tym właśnie jest ta książka.

Zdumiewa mnie fakt, iż arabscy mężczyźni potrafią zdobyć kobietę bez kiwnięcia palcem i tak ją omamić, że odbiera jej rozum. W rezultacie, przedstawiony w książce Tarek, owinął sobie wokół palca, z pozoru rozsądną i ułożoną, dziewczynę, obiecując jej raj na ziemi, po czym, bez zawahania, zgotował jej istne piekło, sprzedając ją do arabskiego burdelu. Myśl o tym, przez co musiała przejść Dżulia (tak w większości książki jest nazywana Julia), a także inne porwane, uwiedzione i okłamane kobiety, które tam poznała, mrozi krew w żyłach.

Co ciekawe, sama autorka, rzekoma Laila Shukri, to pisząca pod pseudonimem Polka, która jest żoną arabskiego szejka Salima i mieszka razem z nim i swoimi dziećmi w ZEA. Kobieta w swoich powieściach (tak, jest ich więcej) opisuje prawdziwe historie kobiet, które spotkała na swojej drodze odkąd wyszła za mąż. Oprócz samej historii Julii, autorka przetacza również fakty i statystyki dotyczące poruszanej tematyki. W tej konkretnej powieści znajdziemy informacje o drastycznych przypadkach prostytucji, handlu kobietami, wykorzystywaniu małych dzieci i innych praktykach stosowanych nie tylko w ZEA, ale także w krajach sąsiadujących. Polka ukazuje ten świat z ciemnej, niemożliwej do zaakceptowania strony, pokazując jak religijni i oddani swojej wierze arabowie nie widzą nic nieprzyzwoitego w gwałceniu małych dziewczynek i porywaniu kobiet dla pieniędzy. Ta książka doskonale określa miejsce kobiety w hierarchii społecznej, pokazuje, że jej sytuacja nigdy nie będzie do końca jasna. Absurdy dosłownie rządzą światem arabskim. Każda z więzionych kobiet, gdyby jakimś cudem uciekła i zgłosiła się na komisariat musi liczyć się z tym, że może zostać skazana i osadzona w więzieniu za seks pozamałżeński! Seks, do którego została zmuszana i na który nie miała wpływu! Shukri podaje konkretne przykłady tego typu zachowań. Oprócz tragedii głównej bohaterki, książka ta pełna jest prawdziwych i nie rzadko absurdalnych historii innych kobiet, które przegrały z rządem, prawem, kulturą, czy wreszcie chciwością. Książkę pochłania się jednym tchem ze złamanym sercem i pytaniem "jak to jest możliwe?!" w głowie. Otwiera oczy, daje do myślenia, wzywa do działania - takie książki kocham najbardziej!

Żyjąc w XXI wieku, w dobie technologii i równouprawnienia warto pamiętać, że nie wszędzie jest tak kolorowo. Gdzieś na wschodzie, kobiety i dzieci są bite i gwałcone tylko dlatego, że jeden z szejków ma taki kaprys. Być może nawet w naszym otoczeniu znajdzie się nieznany obcokrajowiec, który z chęcią postawi nam drinka i zabierze na wymarzoną wycieczkę do Dubaju. Musimy mieć oczy szeroko otwarte! Odnoszę wrażenie, że autorka dodaje sobie autentyczności opisując bieżące sprawy w danym temacie. Dla przykładu, w tym tytule pojawia się na przykład wątek Polki, która niedawno zginęła w Egipcie. Sprawia to, że czytelnik nabiera większej świadomości tego, że opisywane historie dzieją się naprawdę. Ta genialna książka udowodniła mi, że na świecie jest mnóstwo podłości i okropności, o których nikt nam głośno nie powie. Z całą pewnością (i lękiem) sięgnę po kolejne książki o podobnej tematyce.