Historia, jak to zwykle bywa, zatoczyła swój krąg. Niemalże rok temu wspominałam w jedynym ze swoich postów (Bóg, Honor i "Niepodległa" Ojczyzna - o Koncercie Patriotycznym Diakonii Muzycznej AP) o moim uczestnictwie w letnich warsztatach Diakonii Muzycznej AP i wzruszającym koncercie, który daliśmy ówczesnego lata. Aby, nowo zapoczątkowanej tradycji, stało się zadość, dziś również opowiem Ci co nieco o tegorocznym Galowym Koncercie Diakonii Muzycznej AP (22 sierpnia), w którym miałam ogromną przyjemność uczestniczyć.
Podobnie jak w poprzednie wakacje, był on zwieńczeniem niemalże tygodniowych warsztatów formacyjno-muzycznych (20-23.sierpnia), odbywających się o każdej porze roku w Przemyślu oraz miał miejsce w Muzeum Narodowym Ziemi Przemyskiej.
Chcąc, w dalszym ciągu kontynuować oddawanie hołdu wspaniałym-poległym, wyrazić wdzięczność i podziw Księżom, którzy jako alumni zostali wcieleni do wojska i zachowali się jak trzeba oraz upamiętnić 80. rocznicę wybuchu II wojny światowej, przygotowaliśmy piękny, poruszający serca - repertuar patriotyczny, który zaprezentowaliśmy podczas wspólnej "Litanii za Polskę!". Momenty "ponownych narodzin" niesamowitych, zasłużonych Bohaterów, nie obyły się bez wzruszeń i łez płynących z oczu naszych słuchaczy (oraz naszych). Widzowie długo nie mogli wyjść z podziwu i dziękowali za to widowisko.
Repertuar, podobnie jak rok temu, opierał się na znanych każdemu utworach, takich jak: "Płynie Wisła", "Modlitwa obozowa" czy "Polskie kwiaty", które były chętnie śpiewane również przez widownię, jak i na autorskich dziełach znakomitej dyrygent - doktor Moniki Brewczak, która nieustannie współpracuje ze znaną przemyskiej ziemi, poetką - Marią Szulikowską. Aby jednak urozmaicić nieco repertuar wykonaliśmy kilka, nowych dla nas utworów, takich jak dla przykładu: "Warszawskie dzieci", "Dziś idę walczyć - Mamo!" czy "Piosenka o mojej Warszawie".
Mam nadzieję, że post ten odbije się echem wśród moich Czytelników i uświadomi z jak wielkim dziedzictwem narodowym mamy do czynienia i jak ogromne mamy szczęście, że nie musimy wybierać pomiędzy życiem, a ofiarą w imię Ojczyzny (o ile takowy wybór, na dobrą sprawę, ci wspomniani Bohaterowie mieli).
Cześć i Chwała Bohaterom!
Komentarze
Prześlij komentarz